a pagan place: Ιουνίου 2008

Come away, human child to the water
Come away, human child to the water and the wild
With a faery, hand in hand
For the worlds more full of weeping than you can understand

Where dips the rocky highland Of sleuth wood in the lake
There lies a leafy island where flapping herons wake the drowsy water rats
There weve hid our faery vats
Full of berries and of reddest stolen cherries

Come away, human child to the water
Come away, human child to the water and the wild
With a faery, hand in hand
For the worlds more full of weeping than you can understand

Where the wave of moonlight glosses the dim gray sands with light
Far off by furthest rosses we foot it all the night weaving olden dances
Mingling hands and mingling glances till the moon has taken flight
To and fro we leap
And chase the frothy bubbles While the world is full of troubles
And is anxious in its sleep

Come away, human child to the water
Come away, human child to the water and the wild
With a faery, hand in hand
For the worlds more full of weeping than you can understand

Where the wandering water gushes
From the hills above glen-car
In pools among the rushes
The scarce could bathe a star we seek for slumbering trout
And whispering in their ears we give them unquiet dreams
Leaning softly out from ferns that drop their tears
Over the young streams

Away with us hes going
The solemn-eyed:
Hell hear no more the lowing Of the calves on the warm hillside
Or the kettle on the hob
Sing peace into his breast
Or see the brown mice bob around and around the oatmeal-chest
For he comes, the human child to the water
He comes, the human child to the water and the wild
With a faery, hand in hand
From a world more full of weeping than he can understand

Human child...
Human child...
With a faery hand in hand...
From a world more full of weeping than you can understand...
And you can understand...
You can understand...

~William Butler Yeats (1889)~

The Waterboys ~The Stolen Child (Live)~

Ξημερώματα Δευτέρας...
Ρίχνω μια ματιά στα 40 πρώτα singles στην Αγγλία για αυτήν την εβδομάδα...
Νο1...
Mint Royale "Singin' In The Rain"
Μάλιστα..

Ακαριαία μου έρχεται η ιδέα να δω τι συνέβαινε πριν χρόνια εκεί στη κορυφή...
Η χρονομηχανή μπαίνει σε λειτουργία...
Πάει 41 χρόνια πριν...
Σταματάει στο έτος 1967...
Στο καλοκαίρι της "αγάπης"...
Νο1 single τότε στις 8 Ιουνίου του '67 ανέβαινε ένα απο τα πιο κλασικά και δημοφιλή κομμάτια στην ιστορία της μουσικής...

Αρχίζω να σιγοτραγουδάω τους πρώτους στίχους...
We skipped the light fandango...

Turned cartwheels cross the floor...

Το "A Whiter Shade of Pale" με δεκάδες διασκευές στο ενεργητικό του αποτελεί μια πολύ καλή αφορμή για τη μουσική "καραμπόλα" που ακολουθεί...
Παίρνω λοιπόν τη στέκα, βάζω τσιμισκί, χτυπάω τη λευκή μπάλα (Procol Harum) και προσπαθώ να χτυπήσω τις άλλες 2...
Μια παρτίδα Γαλλικό μπιλιάρδο...(Αν και λατρεύω το Αμερικάνικο)

Πάμε...

Procol Harum "A Whiter Shade of Pale"

Με δημιουργό και ηγέτη τον τραγουδιστή και πιανίστα τους "Gary Brooker", οι Λονδρέζοι Procol Harum στο ομώνυμο ντεμπούτο άλμπουμ τους το '67 βάζουνε τη δικιά τους ξεχωριστή σφραγίδα στον μουσικό χάρτη...
Έχοντας στη σύνθεση τους τον θρυλικό οργανίστα "Matthew Fisher" υπεύθυνο για το αριστουργηματικό χάμοντ αρμόνιο του κομματιού, τις σκληρές κιθάρες του "Robin Trower", τον σπουδαίο και ταλαντούχο ντράμερ "B.J.Wilson", τους ευαίσθητους στίχους γραμμένους απο ένα ενεργό μέλος της μπάντας τον "Keith Reid", καταφέρνουν να παντρέψουν με πολύ ιδιαίτερο τρόπο την ροκ με τη δομημένη παράδοση της κλασικής μουσικής...

Με την εισαγωγή λοιπόν βασισμένη και προσαρμοσμένη στη μουσική μιας σουίτας του Μπαχ "Air On The G String", οι Procol Harum μας χαρίζουνε ένα σπάνιο διαμάντι, ένα αυθεντικό απόσταγμα λυρισμού και αρμονίας...

Ένα μήνα αργότερα...
Ιούλιος του '67...

Rupert's People "Reflections of Charles Brown"

Μια άγνωστη μπάντα (3 singles όλα και όλα) απο το Νότιο Λονδίνο οι "Rupert's People" με βασικό μέλος τον "Rod Lynton" (φωνητικά, κιθάρες) ηχογραφεί και κυκλοφορεί σε ένα σπάνιο και συλλεκτικό για τη Βρετανική ψυχεδέλεια single, σαν b-side το κομμάτι "Reflections of Charles Brown"...
Εμφανής η ομοιότητα του με το "A Whiter Shade of Pale"...

Χρονικά η διαφορά κυκλοφορίας τους είναι τόσο μικρή που αδυνατώ να πιστέψω ότι θέλησαν να ζηλέψουν κάτι απο την επιτυχία των Procol Harum...

2 χρόνια αργότερα...

Colosseum "Beware the Ides of March"

Εδώ τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα...
Οι "Colosseum" μια Jazz/Blues/Rock μπάντα απο τη Βρετανία με ηγέτη και ιδρυτή τον ντράμερ "Jon Hiseman", και με υπόλοιπα μέλη τον σαξοφωνίστα "Dick Heckstall-Smith" τον οργανίστα και τραγουδιστή "Dave Greenslade" και τον μπασίστα "Tony Reeves" κυκλοφορούν κάτω απο το label "Dunhill" το πρώτο τους άλμπουμ αρχές '69 με τίτλο "Those Who Are About To Die Salute You" ...

Εκεί λοιπόν υπάρχει η καταπληκτική ομορφιάς "ορχηστρική" εκτέλεση με το όνομα "Beware the Ides of March"... βασισμένη και επηρεασμένη φυσικά τόσο απο τη μουσική του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ όσο και απο το κομμάτι των "Procol Harum"..
Ενα μουσικό σχοινί που ακροβατεί μεταξύ jazz και ψυχεδέλειας...

Μελλοντικά υπόσχομαι ανάλογες μουσικές "στεκιές"....
Καλή εβδομάδα σε όλους...

Y.Γ. Το τελευταίο καιρό παρατηρώ σιωπηλά, και με στεναχωρεί αφάνταστα το συγκεκριμένο γεγονός, ότι έχουνε φυτρώσει διάφοροι μουσικοί "μαιντανοί" στο χώρο των μπλόγκς αερίζοντας καθημερινά reviews για νέες κυκλοφορίες...(Βασικά προτού κυκλοφορήσουν επίσημα)
Μια μικρή συμβουλή απο έναν ταπεινό μουσικόφιλο...
Η μουσική είναι πάνω απ'όλα Α Π Ο Λ Α Υ Σ Η...Και όχι άγχος...
Και αν δεν προλάβουμε να ακούσουμε πρώτοι και να ποστάρουμε επίσης πρώτοι 10-20-30-100 άλμπουμς δεν χάθηκε δα και ο κόσμος...

Τώρα για αυτούς που τους αρέσουνε οι αγώνες ταχύτητας, όποιος κάνει πρώτος review στο νέο άλμπουμ των Deerhunter που μόλις ακούω και μου φαίνεται καταπληκτικό ας περάσει απο εδώ έχει δωράκι απο εμένα...:p