23 Φεβρουαρίου 2008

Σελίδα 123...


Αν και καθυστερημένα, αποδέχομαι με χαρά να συμμετέχω στο μπλογκοπαίχνιδο κατόπιν πρόσκλησης που έλαβα απο την αγαπητή elafini

Οδηγίες:

1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.

2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).

3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.

4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).

5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.


Χωρίς καν να χρειαστεί να ψάξω δεξιά και αριστερά...
Πάνω στο γραφείο δίπλα στο αριστερό ηχείο βρίσκεται το βιβλίο ενός πραγματικού φίλου της μουσικής του Μάκη Μηλάτου "101 Δίσκοι που σημάδεψαν την ποπ κουλτούρα"

Το ανοίγω...
Ξεφυλλίζω αργά μέχρι να φτάσω στη μαγική σελίδα..
Oops..
Η σελίδα 123 κοσμείται ολόκληρη με την εικόνα της ηγετικής φυσιογνωμίας των R.E.M. Michael Stipe...
Πάμε στην 124 συνεπώς..

6η-7η-8η περίοδος...


"Το συγκρότημα ξεκίνησε το 1977 και σύντομα υπέγραψε με τη θρυλική Factory, με την οποία κυκλοφόρησαν τους δύο εξαιρετικούς τους δίσκους 'Unknown Pleasures' (1979) και 'Closer' (1980). Οι προσωπικοί εφιάλτες του Κέρτις σε συνδυασμό με τις επιληπτικές κρίσεις που είχαν γίνει το βάσανό του επι σκηνής τον οδήγησαν στην αυτοκτονία και οδήγησαν -όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις- στη μυθοποίηση του γκρούπ. Διάλεξα το 'Substance' και όχι έναν απο τους δύο κανονικούς τους δίσκους, όπως "θα όφειλα", θεωρώντας ότι πρόκειται για άλλο ένα γκρούπ του οποίου η δύναμη βρισκόταν στα σινγκλάκια του, όντας περισσότερο ένα συγκρότημα τραγουδιών παρά δίσκων."

Joy Division - Substance (1988)


Αν υπάρχει κάποιος που παρακολουθεί και θα ήθελε να συμμετέχει και να συνεχίσει τη συγκεκριμένη αλυσίδα πολύ ευχαρίστως του παραδίδω τη σκυτάλη..


18 Φεβρουαρίου 2008

Lady & Bird...



Μια κυρία και ένα πουλί..
Μια νεράιδα και ένα ξωτικό...
Μια γλυκύτατη τραγουδοποιός (Keren Ann) και ένας Ισλανδός αλχημιστής
(Bardi Johannsson)...
Ένας μαγευτικός δίσκος γεμάτος αρμονία, νοσταλγία, ένα δραματικό ποπ κομψοτέχνημα που κρύβει μέσα του τη κλασικότητα του φλάουτου, την υπεροχή της ακουστικής κιθάρας, τη σαγηνευτική αίσθηση του βιολιού, την σύνθετη ομορφιά του πιάνου...
10 καταραμένες μελωδίες που σε κινητοποιούν συναισθηματικά χωρίς να θέλεις να αντισταθείς...
Που σε πάνε με ευφυή τρόπο πίσω στα χρόνια της αθώας παιδικότητας...
Και εκεί που οι διαβολεμένα μαγευτικές συνθέσεις σε έχουν κατακλύσει...
Ένας καθηλωτικός επίλογος...Ένα δραματικό αποκορύφωμα..
Ένα παραμύθι σκηνοθετημένο με μαεστρία απο τον Tim Burton...
Που μοιάζει με ρομαντικό νανούρισμα..
Που σου δημιουργεί έντονη την επιθυμία να σφιχταγκαλιάσεις την αγαπημένη σου..
Και να της πείς όλα αυτά τα αληθινά που αισθάνεσαι...

Lady & Bird "La Ballade of Lady & Bird"

Είναι πραγματική ευλογία η ύπαρξη τόσο γοητευτικών δίσκων...
Και τόσο εμπνευσμένων κομματιών...
Που αποτελούν το ιδανικό άκουσμα για το ξημέρωμα ή αργά το βράδυ ή ολόκληρης της μέρας ή ενός ολόκληρου Σαββατοκύριακου...
Και έχουν τη δύναμη να γίνουν μοναδικά για το καθένα...
Ειδικά όταν συνοδεύονται απο αληθινά ζεστές αγκαλιές...



04 Φεβρουαρίου 2008

Sapore Di Sale...




Γεύση απο αλάτι..
Γεύση απο θάλασσα...
Που έχεις στο δέρμα σου...
Που έχεις στα χείλη σου..
Όταν βγαίνεις απο το νερό και έρχεσαι να ξαπλώσεις...
Κοντά μου...
Μια γεύση λίγο πικρή απο πράγματα χαμένα..
Απο πράγματα αφημένα απο εμάς..
Όπου ο κόσμος είναι διαφορετικός..
Διαφορετικός απο εδώ...
Ο χρόνος και εκείνες οι μέρες που πέρασαν αργές...
Και αφήνουν στο στόμα μου τη γεύση του αλατιού...
Ρίχνεσαι στο νερό και μ'αφήνεις να σε κοιτάω..
Και να μένω μόνος στην άμμο και στον ήλιο...
Μετά γυρνάς κοντά μου κι αφήνεσαι να πέσεις...
Στην άμμο και στην αγκαλιά μου..
Και ενώ σε φιλάω...
Μια γεύση απο αλάτι...
Μια γεύση απο θάλασσα..
Μια γεύση απο εσένα...




Gino Paoli "Sapore Di Sale (Basta Chiudere Gli Occhi, 1964) "



Αξίζει άραγε να αφεθείς σε μια τέτοια αγκαλιά...